Quirijne kwebbelt....

Afscheid van Blogspot.com

2005-03-05T23:03:00.000+01:00

En toen had ook ik mijn eigen domein:

Quirijne.nl

Hoe dat kwam?
Zie hier

De coupe

2005-03-03T22:48:00.000+01:00

Oh ja, dit is 'm dus. Die nieuwe coupe...

En nu ga ik pitten, want morgen is het weer vroeg dag :-(

Metamorfose?

2005-03-03T18:46:00.001+01:00

Ik ben vanmiddag naar de kapper geweest. Ik had een simpel lang-haar-op-één-lengte kapsel. Dat kwam neer op de eeuwige paardenstaart en het knotje. Los dragen was niet mooi. Ik was het zat.
Nu? Is het op de schouders, in lagen. Ik heb veel slag van mezelf en die komt nu helemaal terug, doordat het zo in lagen geknipt is. Ik kan het nu los dragen, maar kan het ook opsteken. Ik ben er heel blij mee.
En dat is nog niet alles. Morgen ga ik naar een opticiën in de stad. Die vroegen mensen die lenzen hadden gedragen, maar bij wie het mislukt was, door o.a. droge ogen. Ik heb afgelopen zomer lenzen geprobeerd en het mislukte inderdaad dus door droge ogen. Ik voelde ze constant. Morgen ga ik dus naar die opticiën om es te kijken of ik een geschikt "proefkonijn" kan zijn voor die nieuwe lenzen! Ben benieuwd!

Goor

2005-03-03T18:46:00.000+01:00

Zo'n handdoekautomaat die "op" is. Dan mag je de rest van de dag je handen afdrogen aan het laatste stuk vochtige rol dat onderaan het apparaat bungelt.

Sneeuw in Friesland!

2005-03-02T18:09:00.000+01:00

En toen was Friesland en dus ook mijn stad Leeuwarden bedekt onder een een 20 tot 30 cm dikke laag sneeuw. Ik wist niet wat ik zag toen ik vannochtend om 7 uur naar buiten keek. Als in een sprookje zo mooi. Auto 's reden in een slakkengang over het plein en de fietsers verkozen de rijweg boven het fietspad. Af en toe schuifelde er een voetganger voorbij.
Ik besloot gelijk dat ik lopend naar het werk zou gaan, want fietsen met dit weer, dat doe ik dus niet. Dus Ik heb me gedoucht, aangekleed en wat gegeten. Vervolgens mijn jas en bergwandelschoenen aangetrokken (er liep zelfs een vrouw op hoge hakken voor mijn flat langs, nou vraag ik je!) en met het fototoestel in de aanslag ben ik naar buiten gegaan.
Wat een feest! Ik baande mij een weg door een dik sneeuwdek. Ik ben binnendoor gegaan, via kleine straatjes. Ik liep precies op het paadje dat de auto's voor mij hadden achtergelaten. Soms moest ik een stap opzij doen, om zo een auto voorbij te laten gaan en stond ik tot aan mijn knieën in de sneeuw. Onderweg veel mensen die hun auto's ijsvrij maakten, kinderen die in de sneeuw speelden en ouders die kinderen op sleetjes voorttrokken, 'pa' voorop die foto's maakte. Een hond die zich als een gek door de sneeuw worstelde; je zag alleen zijn rug en snuit nog boven de sneeuw uitkomen!
Veel kinderen hebben waarschijnlijk nog nooit zoveel sneeuw gezien (als je de kinderen die op wintersport zijn geweest niet meetelt).
Bij het parkeerterrein bij de Oldehove probeerden mensen hun auto te parkeren of juist weg te rijden van de parkeerplaats. In veel gevallen moesten er mensen te hulp schieten. De auto gleed weg, begon te spinnen. Kortom niet fijn.
Al met al was het een geweldige 'tocht' naar mijn werk. Hoe meer chaos hoe beter! (Al gun ik het de mensen natuurlijk niet die door de grote sneeuwval in problemen komen).
Om een impressie te geven van wat ik zag onderweg, heb ik hieronder een aantal foto's geplaatst.

Uitzicht op het plein, vanuit mijn woning

Een smal paadje in de dikke laag sneeuw

Oldehove op de achtergrond

Bootjes in de Prinsentuin

Fietsers op de rijweg

Prinsentuin

En zo zien je schoenen eruit als je aankomt

nationale complimentendag

2005-03-01T18:55:00.000+01:00

Ik zag zojuist op tv, bij Editie NL, dat het vandaag nationale complimentendag is.
Ik vroeg me gelijk af natuurlijk of ik vandaag ook iemand een complimentje gegeven had. Ja dus. In de hal van de flat waar ik woon kwam ik een van de bewoners tegen. Deze man had onlangs samen met een andere man die in de flat woont, een nieuw plafond gemaakt in het halletje waar je langs komt als je naar de containers gaat. Het zag er netjes uit en nu ik hem zag, gaf ik hem hier een complimentje over.
Zelf kreeg ik vannochtend een compliment over een nieuwe trui die ik aan had.
Dan begint je dag goed.
Heb jij een complimentje gegeven of gekregen vandaag?

In de kleedkamer...

2005-02-28T21:33:00.000+01:00

In de kleedkamer van de sportschool:
Een hele slanke en een duidelijk volslanke vrouw, beide van middelbare leeftijd en duidelijk twee vriendinnen, hebben gedoucht na het sporten en kleden zich weer aan.
De slanke vrouw is duidelijk eerder klaar en trekt haar jas alweer aan als de volslanke vrouw nog bezig is haar sokken aan te doen.
De volslanke vrouw zegt tegen de slanke vrouw: “Goh, jij bent alweer eerder klaar dan ik.”
De slanke vrouw: “Ja, maar ik heb ook minder om af te drogen."
Gelukkig konden ze er beide om lachen.....

Winterse wandeling

2005-02-27T13:05:00.000+01:00

Toen ik vannochtend het rolgordijn in mijn woonkamer omhoog trok en zag hoe mooi wit het buiten was, besloot ik ‘s middags lopend naar de videotheek te gaan voor een DVD-tje (ca. 20 min. heen en 20 min. terug).
Ik ben net terug en het was een fijne wandeling. Het zonnetje scheen en de sneeuw lag er nog. De temperatuur ligt geloof ik nog steeds rond het vriespunt, maar het voelde aan als -10. Ik nestel me zo dus eerst maar es op de bank met mijn Nicci French boek en een mok warme chocolademelk om op te warmen.

Rozengeur!

2005-02-27T09:55:00.000+01:00

Vanaf volgende week zondag, 6 maart, zijn ze weer op tv; de meiden van Rozengeur en Wodkalime. Een van mijn favoriete tv-series.
Het leven van vier jonge vrouwen met alle ups en downs. De ambiteuze Donna, ‘stoere’ Babette, impulsieve en losbandige Catharina en de ‘benjamin’ van ‘de vier’ Robin. Het afgelopen seizoen was af en toe een beetje ‘over the top/ver van realistisch’, maar het blijft een heerlijke serie om naar te kijken. Een aanrader dus!
Klik op de titel van dit logje voor meer ‘Rozengeur’.

Vleesreepjes met honing en banaan

2005-02-27T09:51:00.000+01:00

Ik zou jullie nog even vertellen hoe het recept van het logje van gisteren was...
Zowel vriendin E. als ik vonden het heerlijk! Dus het is zeker het proberen waard!

Nieuw recept

2005-02-26T11:18:00.000+01:00

Vanavond komt vriendin E. bij me eten. Ik vind het altijd leuk om nieuwe recepten uit te proberen, alleen doe ik dat helaas niet zo vaak. Meestal blijft het bij een simpel pastagerecht of lasagnette (voor 4 personen, zodat ik de overige porties in de vriezer kan bewaren voor een andere keer), een ovenschotel of gewoon aardappeltjes met groente en vlees. En natuurlijk liggen er bij mij ook pizza’s en Iglo-maaltijden in de vriezer.
Maarrrr, het is nu weekend. Ik hebt tijd en zin om de benodigde boodschappen in huis te halen en vriendin E. komt langs; ik heb dus iemand die tegen me zeggen kan hoe lekker het smaakt, of dat dit niet voor herhaling vatbaar is.
Kortom geen excuses meer. Ik ga weer es iets lekkers maken uit een van de vele kookboeken die er op de plank staan. Dit keer wordt dat een recept uit “De smaak van Azië” een heel mooi vormgegeven kookboek van Conimex.
Ik ga 'vleesreepjes met honing en banaan' maken. Een vrij eenvoudig recept dat in ca. 15 minuten klaar is.

Loopt het water je in de mond en denk je, dat wil ik ook wel es proberen? Hieronder volgt het recept.

Ingrediënten (voor 4 personen)
2 bananen
Wok Olie
200 gram gesneden prei
500 gram (varkens)vleesreepjes
Ketjap Manis
1 theelepel Conimex Kerrie Djawa
1 eetlepel Honing
1 pot Conimex Roerbaksaus Babi Ketjap

Bereiding
Pel en snijd de bananen in dikke plakjes.

Zet een grote wok op het hoogste vuur en laat de wok zo heet worden dat hij begint te walmen. Voeg een scheutje olie toe en roerbak de prei 5 minuten.

Meng ondertussen het vlees met 2 eetlepels ketjap en de kerrie.

Voeg het vlees aan de wok toe en roerbak het 5 minuten mee. Voeg de banaan en de honing toe en roerbak nog 2 minuten. Schep de roerbaksaus erdoor en laat het gerecht nog 2 minuten pruttelen. Voeg ketjap naar smaak toe.

Schep de vleesreepjes met honing en banaan op borden of in een schaal.

Eet smakelijk!

Weg met die weegschaal

2005-02-23T20:30:00.000+01:00

Een paar weken geleden heb ik mijn weegschaal bij mijn ouders gebracht. Ik stond er veel te vaak op. Het werd een obsessie. En het ergste is nog: Ik ben helemaal niet dik. Ik hoef helemaal niet op mijn gewicht te letten. Sterker nog door alle shit die er het afgelopen jaar gebeurd is, ben ik nog afgevallen ook. Ik ben 1.63m en weeg ca. 51 kilo. Absoluut niet dik dus. Dat weet ik!!! En ik heb ook helemaal geen aanleg om het te worden.

Helaas ben ik nu alleen veel te bang geworden om weer áán te komen. “Ik zie er nu weer mooi slank uit, dat wil ik zo houden.” is de gedachte die elke dag door het hoofd van deze controlfreak speelt. Als het daarbij blijft ok, maar als ik de ene dag een gebakje en wat chocolade had gehad, stond ik de volgende ochtend alweer op de weegschaal om te kijken of ik nog steeds hetzelfde woog.

En dan de vreetbuien; op het werk ‘smiddags, zo rond een uur of 3. Als ik al mijn brood al op heb. Dan lonkt die snoepautomaat naar me: “Kom dan, kom maar, kom maar, kom maar. Ik heb lekkere Kitkat, Twix en Bounty voor je.” Van die “ik ben gefrustreerd, verveel me, ben verdrietig”-eetbuien die gevolgd worden door een avondje sportschool om er maar voor te zorgen dat ze geen effect gaan vertonen op mijn gewicht. Nou ja, die vreetbuien, dat is weer iets typisch vrouwelijks, volgens mij. Ik zie genoeg vrouwen om me heen die hetzelfde gedrag vertonen. En ik heb dergelijke buien gelukkig alleen als ik het erg rustig heb op mijn werk (en dat heb ik niet vaak) of ik verdrietig ben en (dat valt gelukkig mee de laatste tijd).

Maar goed, die weegschaal dus. Op een gegeven moment was ik al dat geweeg zat. De weegschaal in een kast zetten, dat werkt niet bij mij. Dus moest ie echt weg. Weggooien is zonde. Dus nu staat ie bij mijn ouders. Ik zou niet weten hoeveel ik weeg. Als ik de knoop van mijn broek niet meer vast krijg, dan weet ik dat ik rustiger aan moet doen, maar tot nu toe valt dat mee (natuurlijk).

Af en toe heb ik weer zo’n bui dat ik denk: “Morgen haal ik die weegschaal weer op”. Maar na een paar uur is die gedachte weer weg. En eigenlijk mis ik hem helemaal niet. Sterker nog, het voelt juist als een hele opluchting dat ik dat stomme ding heb weggebracht!
Nu de vreetbuien nog….:-)

Nieuwe schoenen

2005-02-22T17:47:00.000+01:00

Vandaag fijn een paar nieuwe sportschoenen gekocht voor mijn wekelijkse aerobics/bodysteplessen. De oude waren kapot en ik hopste al een tijdje op een paar hardloopschoenen rond. Geen goed idee. Ik kreeg af en toe last van knieën, schenen of enkels en dat kwam weer door de demping in de schoenen (hardloopschoenen hebben de demping achterin, aerobicsschoenen voorin, tis maar dat u het weet).
Ze lijken erg op die hieronder, (maar zijn het niet).
Ik heb nu al zin om ze morgen in te gaan lopen/hopsen/springen.

so nineties

2005-02-21T21:32:00.000+01:00

Vanavond in de sportschool gestept op typische jaren 90 muziek. Heerlijk was dat. Ce Ce Peniston, Snap en Whigfield allemaal kwamen ze voorbij. Dat vind ik nou het fijne van muziek; je word er soms zo heerlijk vrolijk van als je al die bekende deuntjes weer hoort!
Klik op de titel "so nineties" voor een reisje door de jaren '90

SATC 2

2005-02-21T18:17:00.000+01:00

Na mijn aankoop van de DVD Sex and the city, seizoen 1, nu nr. 2 gekocht. De box bevat drie DVD's. Hier ben ik dus nog wel even zoet mee....
Voor quotes uit SATC, klik op de titel van het logje...

Geen zin

2005-02-21T10:25:00.000+01:00

Absoluut geen zin om te werken vandaag. Gelukkig maar drie dagen. Donderdag vrij (i.v.m. verhuizing op het werk) en dan alleen vrijdag nog weer werken....

The Village (2)

2005-02-20T22:00:00.000+01:00

Vanmiddag The Village dus gezien. Wat een wonderlijke, maar mooie film. Schitterende sfeerbeelden, een goed (verrassend) verhaal en fantastische acteerprestaties van Bryce Dallas Howard.

Vera

2005-02-20T11:13:00.000+01:00

Bij ons thuis hebben we altijd honden gehad. Een duitse herder, een zwarte cockers spaniel, een bruine, een rottweiler en een franse basset.
Een van die honden, de rottweiler, heette Vera. Vera was een hele lieve en ook kindvriendelijke hond.
Toen ik een jaar of 12 was, gingen we een keer met het hele gezin (incl. Vera) uiteten in Nunspeet. Mijn vader had een gerecht met veel vlees. Helaas was het vlees niet allemaal even lekker. Af en toe verdween er dus een stukje vlees onder de tafel, waar Vera lag. Ze had de avond van haar leven. Allemaal lekkere stukjes vlees die zo van bovenaf op de grond ‘vielen’, allemaal voor haar.
Toen we uitgetafeld waren, stonden we op en mijn vader dook met zijn hoofd onder de tafel om Vera haar riem te pakken.Tot zijn grote verbazing had Vera blijkbaar toch niet zo’n grote trek gehad. Onder de tafel, op de plek waar ze had gelegen, lagen namelijk nog alle stukjes vlees die mijn vader aan haar had gegeven! Ze zal vast gedacht hebben: “Als jij het al niet lust, waarom zou ik het dan wel opeten!”

Gerbera's

2005-02-19T19:31:00.000+01:00

Middagje Intratuin

The Village

2005-02-19T14:10:00.000+01:00

Ik zou vanavond eigenlijk op stap, maar aangezien ik me niet helemaal 100 punten voel en ik de hele week al druk ben geweest, blijf ik vanavond fijn thuis.
Dus zojuist even langs de videotheek (of eigenlijk dvd-theek) geweest en besloten dat ik The Village maar es moest zien. Zij had op haar weblog de film Laws of Attraction aangeraden, maar soms heb ik van die dagen dat ik als single even niet in 'the mood' ben voor romantiek en gezwijmel. Vandaag heb ik zo 'n bui. Dus het werd The Village. Ik hoop niet dat ik de helft van de film met mijn handen voor mijn ogen kijk of verscholen achter de bank.

Narcissen

2005-02-18T21:38:00.000+01:00

Ze zijn eigenlijk voor buiten, maar staan binnen op de glazen tafel veel leuker! Narcissen. Gekregen van collega A. A. is 24 jaar en al weer een paar jaar afgestudeerd 'meester in de rechten'. Petje af! Ze heeft gisteren mijn appartement bewonderd en gelijk een hapje mee gegeten.
Sinds ik op een juridische afdeling werk, roep ik steeds maar weer: Als ik overnieuw mocht beginnen, zou ik na de havo, vwo hebben gedaan en dan rechten hebben gestudeerd. Maar helaas, ik koos ervoor om via een omweg lerares Frans te worden. Dat beviel helaas niet zo en uiteindelijk kwam ik terecht bij een gemeente. En ik ben enthousiast geraakt over alles wat met wetten en dus recht te maken heeft. Mr. zal ik nooit worden. Dat zou een jarenlange opleiding rechten aan de OU betekenen en dat vind ik wat teveel van het goede. Je leeft maar één keer en dus zal ik het anders aan moeten pakken.
Na de zomer ga ik dan ook (naast m'n werk) beginnen met een opleiding tot beleidsmedewerker juridische zaken. Een opleiding van 2 jaar. Dat is nog te overzien.