Afscheid van Blogspot.com
En toen had ook ik mijn eigen domein:
Quirijne.nl
Hoe dat kwam?
Zie hier
Can you get to your future if your past is present?
Oh ja, dit is 'm dus. Die nieuwe coupe...
En nu ga ik pitten, want morgen is het weer vroeg dag :-(
Ik ben vanmiddag naar de kapper geweest. Ik had een simpel lang-haar-op-één-lengte kapsel. Dat kwam neer op de eeuwige paardenstaart en het knotje. Los dragen was niet mooi. Ik was het zat.
Nu? Is het op de schouders, in lagen. Ik heb veel slag van mezelf en die komt nu helemaal terug, doordat het zo in lagen geknipt is. Ik kan het nu los dragen, maar kan het ook opsteken. Ik ben er heel blij mee.
En dat is nog niet alles. Morgen ga ik naar een opticiën in de stad. Die vroegen mensen die lenzen hadden gedragen, maar bij wie het mislukt was, door o.a. droge ogen. Ik heb afgelopen zomer lenzen geprobeerd en het mislukte inderdaad dus door droge ogen. Ik voelde ze constant. Morgen ga ik dus naar die opticiën om es te kijken of ik een geschikt "proefkonijn" kan zijn voor die nieuwe lenzen! Ben benieuwd!
Zo'n handdoekautomaat die "op" is. Dan mag je de rest van de dag je handen afdrogen aan het laatste stuk vochtige rol dat onderaan het apparaat bungelt.
En toen was Friesland en dus ook mijn stad Leeuwarden bedekt onder een een 20 tot 30 cm dikke laag sneeuw. Ik wist niet wat ik zag toen ik vannochtend om 7 uur naar buiten keek. Als in een sprookje zo mooi. Auto 's reden in een slakkengang over het plein en de fietsers verkozen de rijweg boven het fietspad. Af en toe schuifelde er een voetganger voorbij.
Ik besloot gelijk dat ik lopend naar het werk zou gaan, want fietsen met dit weer, dat doe ik dus niet. Dus Ik heb me gedoucht, aangekleed en wat gegeten. Vervolgens mijn jas en bergwandelschoenen aangetrokken (er liep zelfs een vrouw op hoge hakken voor mijn flat langs, nou vraag ik je!) en met het fototoestel in de aanslag ben ik naar buiten gegaan.
Wat een feest! Ik baande mij een weg door een dik sneeuwdek. Ik ben binnendoor gegaan, via kleine straatjes. Ik liep precies op het paadje dat de auto's voor mij hadden achtergelaten. Soms moest ik een stap opzij doen, om zo een auto voorbij te laten gaan en stond ik tot aan mijn knieën in de sneeuw. Onderweg veel mensen die hun auto's ijsvrij maakten, kinderen die in de sneeuw speelden en ouders die kinderen op sleetjes voorttrokken, 'pa' voorop die foto's maakte. Een hond die zich als een gek door de sneeuw worstelde; je zag alleen zijn rug en snuit nog boven de sneeuw uitkomen!
Veel kinderen hebben waarschijnlijk nog nooit zoveel sneeuw gezien (als je de kinderen die op wintersport zijn geweest niet meetelt).
Bij het parkeerterrein bij de Oldehove probeerden mensen hun auto te parkeren of juist weg te rijden van de parkeerplaats. In veel gevallen moesten er mensen te hulp schieten. De auto gleed weg, begon te spinnen. Kortom niet fijn.
Al met al was het een geweldige 'tocht' naar mijn werk. Hoe meer chaos hoe beter! (Al gun ik het de mensen natuurlijk niet die door de grote sneeuwval in problemen komen).
Om een impressie te geven van wat ik zag onderweg, heb ik hieronder een aantal foto's geplaatst.
Uitzicht op het plein, vanuit mijn woning
Een smal paadje in de dikke laag sneeuw
Oldehove op de achtergrond
Bootjes in de Prinsentuin
Fietsers op de rijweg
Prinsentuin
En zo zien je schoenen eruit als je aankomt
Ik zag zojuist op tv, bij Editie NL, dat het vandaag nationale complimentendag is.
Ik vroeg me gelijk af natuurlijk of ik vandaag ook iemand een complimentje gegeven had. Ja dus. In de hal van de flat waar ik woon kwam ik een van de bewoners tegen. Deze man had onlangs samen met een andere man die in de flat woont, een nieuw plafond gemaakt in het halletje waar je langs komt als je naar de containers gaat. Het zag er netjes uit en nu ik hem zag, gaf ik hem hier een complimentje over.
Zelf kreeg ik vannochtend een compliment over een nieuwe trui die ik aan had.
Dan begint je dag goed.
Heb jij een complimentje gegeven of gekregen vandaag?
In de kleedkamer van de sportschool:
Een hele slanke en een duidelijk volslanke vrouw, beide van middelbare leeftijd en duidelijk twee vriendinnen, hebben gedoucht na het sporten en kleden zich weer aan.
De slanke vrouw is duidelijk eerder klaar en trekt haar jas alweer aan als de volslanke vrouw nog bezig is haar sokken aan te doen.
De volslanke vrouw zegt tegen de slanke vrouw: “Goh, jij bent alweer eerder klaar dan ik.”
De slanke vrouw: “Ja, maar ik heb ook minder om af te drogen."
Gelukkig konden ze er beide om lachen.....
Toen ik vannochtend het rolgordijn in mijn woonkamer omhoog trok en zag hoe mooi wit het buiten was, besloot ik ‘s middags lopend naar de videotheek te gaan voor een DVD-tje (ca. 20 min. heen en 20 min. terug).
Ik ben net terug en het was een fijne wandeling. Het zonnetje scheen en de sneeuw lag er nog. De temperatuur ligt geloof ik nog steeds rond het vriespunt, maar het voelde aan als -10. Ik nestel me zo dus eerst maar es op de bank met mijn Nicci French boek en een mok warme chocolademelk om op te warmen.

Vanaf volgende week zondag, 6 maart, zijn ze weer op tv; de meiden van Rozengeur en Wodkalime. Een van mijn favoriete tv-series.
Het leven van vier jonge vrouwen met alle ups en downs. De ambiteuze Donna, ‘stoere’ Babette, impulsieve en losbandige Catharina en de ‘benjamin’ van ‘de vier’ Robin. Het afgelopen seizoen was af en toe een beetje ‘over the top/ver van realistisch’, maar het blijft een heerlijke serie om naar te kijken. Een aanrader dus!
Klik op de titel van dit logje voor meer ‘Rozengeur’.